نقد فيلم «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند» از جوش رالسک

چهرۀ حقیقی جنگ پایان ناپذیر در فیلم حیرت انگیز و دردناک بهمن قبادی با نام «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند» به تصویر کشیده می‌شود. فیلم قبادی بی‌مهابانه در مرز عراق، ترکیه و کردستان و در حین احتمال وقوع جنگ دوم خلیج فارس فیلم‌برداری شده است. این فیلم به سرعت در محرومیت و ویرانی فضای مکان فیلم‌برداریش بومی می‌گردد. فیلم ما را به دنیایی از کودکانی مصدوم که زندگی‌شان سرشار از ناامیدی است می‌کشاند. با این حال آن‌ها همچنان کودک‌اند و بیشترشان هنوز علاقۀ خویش را به فعالیت‌ها، دوستی‌ها و بازی‌های کودکانه حفظ کرده‌اند. در فیلم لحظاتی از خوشی و گرمی در میان وحشت و خشونت وجود دارد که قبادی و بازیگران مستعد غیر حرفه‌ای جوان او آن‌ها را به زیبایی هرچه تمام‌تر منتقل کرده‌اند.

بهمن قبادي همچنین توانسته است بدون کوچکترین تمهیدی داستانی بسیار جذاب را بازگو کند. ستلایت ( سوران ابراهیم) که نقطۀ ورود ما به فیلم می‌باشد برخلاف گزافه‌گویی‌هایش حضوری بسیار دوست داشتنی دارد.

نجابت ذاتی ستلایت به واسطۀ مصائب آگرین (آواز لطیف) نمود پیدا می‌کند. حتی هنگاو، (هیرش فیصل)‌، برادر بی دست و پیشگوی آگرین راههایی را برای گذر از تجربۀ بسیار سخت و نا‌خوشایند خویش پیدا می‌کند. او همچنان توسط نیاز درونی خویش به دوام آوردن و نیز احساس مسئولیت در برابر آگرین و پسر کوچک کوری که با آن‌ها سفر می‌کند قادر به ادامه راه زندگیش می‌باشد. اما آگرین آنقدر دچار آسیب روحی و روانی گشته است که قادر به تنظیم زندگی خود نمی‌باشد و کودک کور تبدیل به مرکز اصلی از هم پاشیدگی احساسات او می‌گردد. ستلایت که انسانی خوشبین است و بوش (President Bush ) را می ستاید او متحیرانه می گوید: «دنیا در دستان اوست» درسی دردناک می آموزد.

در اینجا سخن راندن بیشتر از دستاورد فوق العادۀ قبادی بسیار سخت خواهد بود. «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می کنند» اگر چه فیلمی انسانی، خنده دار و قوی می‌باشد اما هرگز بر زشتی‌ای که منجر به تباهی زندگی بی‌گناه مردمان آن شده است پرده نمی‌پوشاند.





نقد: جوش رالسک ( Josh Ralsk )
منبع: مجله آل موويز گايد، (All Movies Guide)
ترجمه: شیرین برق نورد







كد: IR0035