|
نيمۀ ماه نقد از مايكل گويلن
تمام فيلمهاي بهمن قبادي تا به امروز براي من لذتآور بوده است. فيلمهاي شاعرانه و برجستۀ او، تصاوير زيباي کردستان و انسانيت جامعۀ كرد را با روند محبتآميزي به نمايش ميگذارد.
فيلم «زماني براي مستي اسبها» جايزۀ فيبرشي (انجمن منتقدان) را در جشنوارۀ كن در سال «2000» دريافت كرد. قبادي این موفقيت را با فيلم «آوازهاي سرزمین مادريام» در سال «2002» و «لاك پشتها هم پرواز ميكنند» در سال «2004» ادامه داده و در حال حاضر «نيوهمانگ» را به جشنوارۀ نيوكراندهوپ براي دويستوپنجاهمين سالگرد تولد موتزارت ارائه داده است.
قبادي بار ديگر با فيلم خود سفر سينمايي را به آن طرف مرزها امكان پذير ميكند.
فيلم «نيوهمانگ» بيشتر از فيلمهاي قبلي قبادي به ما يادآوري ميكند كه مرزهاي معنوي تعيينكنندۀ موقعيتهاي مادي و غيرمادي، جسمي و غيرجسمي، طبيعي و مافوق طبيعي، لفظي و مافوق لفظي در اين فيلم است و باعث متمايزشدن وضعيتهاي سياسي از تخيلي هم ميشود.
داستان این فيلم بسيار زيبا و نفسگير است و تلاش گروه موزيسين كرد را براي اجراي كنسرت موسيقي در کردستان عراق به علت سقوط صدام حسين كه سالها باعث تبعيد موسيقي جامعه كرد بوده است را نشان ميدهد.
رهبر این گروه به نام مامو، (اسماعيل غفاري) مرگ را با معامله و ارادۀ شكستناپذير درلحظههاي ناگوار در ايستهاي مرزي از خود دور ميكند.
قبادي با استفاده از طنز، لحظههاي معنوي اين فيلم را به نمايش ميگذارد. يكي از تصاوير این فيلم كه درسالهاي اخير سينما ميتوان گفت بسيار آسماني و به ياد ماندي است. رفتن گروه موزيسين كرد را براي پيدا كردن خوانندۀ زن به روستايي در دامنۀكوه كه محل سكونت هزاران زن خوانندۀ تبعيد شده است را نشان ميدهد. زنان خواننده بر روي پشت بامها همزمان با رفتن يكي از خوانندههاي زن با همراهي اين گروه موزيسين براي حضور در كنسرت موسيقي شروع به دف زدن ميكنند. و شخصيت مافوق طبيعي پيشاپيش براي ضمانت این جشن آزادي با تماس شديد ضربه پا و با فرودآمدن به روي اتوبوس در صحنۀ فيلم ظاهر ميشود.
نويسنده:مايكل گويلن، (Michael Guillén)
مترجم:نازنين گنجوي
سپتامبر 2006
كد: NR0012
|
