کمدی حزن انگیز در مسیر کردستان عراق

این گزارش در حین سومین و آخرین اکران فیلم، در روز شنبه، 16 سپتامبر 2006، در سینمای «Varsity 6» در جریان جشنواره بین المللی فیلم تورنتو نوشته شده است. این فیلم پیش از این در روز 9 سپتامبر در تئاتر «Isabel Bader» اکران عمومی شده بود.
دیدن این فیلم که نشان‌هایی از کمدی حزن انگیز دارد، مسرت‌بخش بوده و بارها و بارها بیننده را متأثر می‌کند. داستان فیلم، داستان «موتزارت کرد»، (چنان که توسط کارگردان تصویر شده است، یک اسطورۀ زنده و خیالی آهنگساز/ نوازنده کرد همراه یک ارکستر کامل از دختران و پسران)، و مبارزه‌اش برای رسیدن به جشنوارۀ بزرگ موسیقی و سفر وی از کردستان ایران به کردستان عراق است. داستان بسیار جذاب و زنده است.
علی رغم لحظات استیصال و ناامیدی، وجود صحنه‌های تأثیر‌گذار و متأثرکننده فیلم را درخشان می‌سازد. صحنه‌هایی هم‌چون تصویر راننده اتوبوس شوخ طبع، صحنه‌های برخورد متقابل میان پدر و فرزندانش که بعضاً ناراضی و سرکش هستند و انعطاف پذیری زن جوانی به نام پاپولی (پروانه) که نام واقعی‌اش نیوه‌مانگ (نیمۀ ماه) است.
بهمن قبادی،کارگردان فیلم، در سومین اکران حضوری پرشور داشته و در جریان پرسش و پاسخ‌ها، موضوع‌های جالبی را به میان کشید؛ موضوعاتی هم‌چون ممنوعیت خوانندگی و نوازندگی زنان در ایران امروز (در 28 سال گذشته) و این که خودسانسوری وی در فیلم مانع از سانسور برخی صحنه‌های فیلم نشد و به همین دلیل وی مجبور خواهد بود که برای اکران‌های بین‌المللی بعدی، فیلم را دوباره تدوین کند (و صحنه‌هایی از خوانندگی و نوازندگی زنان را دوباره در فیلم بگنجاند) و این که جریان های هفت‌ماه تلاش برای مجوز سفر در این فیلم، تصدیقی‌ست بر مبارزه‌ای که وی پیش از این در فیلم خود «لاک‌پشت‌ها پرواز می‌کنند» آغاز کرده بود.
این فیلم یکی از هفت فیلم جشنوارۀ بين‌المللي تورنتو در مجموعۀ نيوكراندهوپ‌ است که در دسامبر 2006 در جشنواره سال موتزارت در وین نمایش داده شد.
دیدن این فیلم که ادامه ارزشمندی بر فیلم‌های قبلی کارگردان است بسیار توصیه می شود.





نويسنده: سارمن، (Saareman)
تورنتو، کانادا
ترجمه: گلنار گلناریان





كد: NR0016